یه ترانه ای بود که ممدرضا فروتن تو شب یلدا میخوند...

یکی از دوستان قدیمی تو وایبر بهم گف: "اشک تو چشامون جمع شده از نبودت. بی تفاوت از کنارمون میگذری!" به شوخی گفت البته. به برنگشتنم به گروپمون اشاره داشت.

در جوابش نوشتم: "دنیا این روزا داره بی تفاوت از کنارم میگذره".

سه ثانیه قبلش در حالیکه داشتم بالشتو زیر سرم جوری تنظیم میکردم که قلمبگیِ هندزفری توی گوشم اذیت نکنه، و در حالیکه داشتم فک میکردم نکنه سرطان بگیرم، نکنه فلان قضیه کنسل شده و من نمیدونم، نکنه... رادیو داشت غمگین ترین ترانه های صده اخیر جهان رو پخش میکرد..

شب ماه است... ماه است! مااااه

خدایااا چقدر این رادیو رو خوووب آفریدی آخه! شُکرت بخاطر رادیو، بخاطر نعمت شنوایی، بخاطر نیمه شب، بخاطر محمد جانِ صالح علا، بخاطر دونوازیِ بی نظیرِ عود و سنتور...